حکایت خوبان۲۰۳۴:دشمنان به متوکل به دروغ گفتند

دشمنان به متوکل به دروغ گفتند: در منزل علی بن محمد نامه هایی از ناحیه شیعیان اهالی قم موجود است و او می خواهد بر ضد حکومت قیام کند. متوکل جماعتی از دژخیمان خود را شبانه به خانه ی آن حضرت روانه کرد، آن ها شبانه و سر زده وارد خانه ی امام شدند و به جست و جو پرداختند. آن حضرت درون اتاق دربسته، لباس موئین پوشیده بود، و روی خاک رو به قبله نشسته و قران می خواند.
در همان حال به او حمله کردند و او را با همان وضع، سر برهنه و پا برهنه به حضور متوکل آوردند و گزارش دادند که ما به جست و جوی خانه ی امام هادی پرداختیم اما چیزی نیافتیم، دیدیم او رو به قبله نشسته بود و قرآن می خواند.
متوکل که در کنار سفره ی شراب نشسته بود و در دستش جام شراب بود، برخاست و با احترام فراوان آن حضرت را در کنار خود نشاند، و جام شراب را به آن حضرت تعارف کرد.
امام فرمود: سوگند به خدا، هرگز گوشت و خون من با شراب آمیخته نشده و نخواهد شد، مرا معاف بدار.
متوکل او را معاف داشت و گفت: اشعاری بخوان. بزم ما را با اشعار خود شاد گردان. امام فرمود: من در شعر، بهره ای اندک دارم. متوکل گفت: حتما باید اشعاری بخوانی. امام هادی شروع کرد و اشعاری در مورد بی وفایی دنیا خواند. متوکل شدیدا تحت تأثیر قرار گرفت و چنان گریه کرد که اشک بر صورتش جاری شد و حاضران نیز گریستند. سپس دستور داد امام هادی را با احترام برگردانند.
[منتهی الآمال، ص1163

مقاله2986:جلوه‌هایی از حقوق بشر در ادعیه اسلامی...