حکایت خکوبان2160 :روش برخورد با مردم

مرحوم شیخ طوسی در کتاب رجال خود آورده است: در یکی از روزها، عدهای از دوستان امام رضا(ع) در منزل آن حضرت گرد یکدیگر جمع شده بودند و یونس بنعبدالرحمان نیز که از افراد مورد اعتماد حضرت و از شخصیتهای ارزنده بود، در جمع ایشان حضور داشت. هنگامی که آنان مشغول صحبت و مذاکره بودند، ناگهان گروهی از اهالی بصره اجازه ورود خواستند. امام(ع)، به یونس فرمود: داخل فلان اتاق برو و مواظب باش هیچگونه عکسالعملی از خود نشان ندهی؛ مگر آنکه به تو اجازه داده شود. آنگاه اجازه فرمود و اهالی بصره وارد شدند و بر علیه یونس، به سخنچینی و ناسزاگویی آغاز کردند. و در این بین حضرت رضا(ع) سر مبارک خود را پائین انداخته بود و هیچ سخنی نمیفرمود؛ و نیز عکسالعملی ننمود تا آنکه بلند شدند و ضمن خداحافظی از نزد حضرت خارج گشتند. بعد از آن، حضرت اجازه فرمود تا یونس از اتاق بیرون آید. یونس با حالتی غمگین و چشمی گریان وارد شد و حضرت را مخاطب قرار داد و اظهار داشت: یا ابن رسولالله! من فدایت گردم، با چنین افرادی من معاشرت دارم، در حالی که نمیدانستم درباره من چنین خواهند گفت؛ و چنین نسبتهائی را به من میدهند. امام رضا(ع) با ملاطفت، یونس بنعبدالرحمان را مورد خطاب قرار داد و فرمود: ای یونس! غمگین مباش، مردم هرچه میخواهند بگویند، اینگونه مسائل و صحبتها اهمیتی ندارد، زمانی که امام تو، از تو راضی و خشنود باشد هیچ جای نگرانی و ناراحتی وجود ندارد. ای یونس! سعی کن، همیشه با مردم به مقدار کمال و معرفت آنها سخن بگوئی و معارف الهی را برای آنها بیان نمائی. و از طرح و بیان آن مطالب و مسائلی که نمیفهمند و درک نمیکنند، خودداری کن. ای یونس! هنگامی که تو در گرانبهائی را در دست خویش داری و مردم بگویند که سنگ یا کلوخی در دست تو است؛ و یا آنکه سنگی در دست تو باشد و مردم بگویند که در گرانبهائی در دست داری، چنین گفتاری چه تاثیری در اعتقادات و افکار تو خواهد داشت؟ و آیا از چنین افکار و گفتار مردم، سود و یا زیانی بر تو وارد میشود؟! یونس با سخنان حضرت آرامش یافت و اظهار داشت: خیر، سخنان ایشان هیچ اهمیتی برایم ندارد. امام رضا(ع) مجدداً او را مخاطب قرار داد و فرمود: ای یونس، بنابراین چنانچه راه صحیح را شناخته، همچنین حقیقت را درک کرده باشی، و نیز امامت از تو راضی باشد، نباید افکار و گفتار مردم در روحیه، اعتقادات و افکار تو کمترین تاثیری داشته باشد؛ مردم هرچه میخواهند، بگویند. ____________ 1- بحارالانوار، ج 2، ص 65 مقاله2986:جلوه‌هایی از حقوق بشر در ادعیه اسلامی...